ik verdrink bijna in je groene trui…

III.   Is onze toekomst zo ver weg als jij zegt?

                         (Ik wil het vastklampen… want ik ben
                          te eenzaam om alleen te zijn).

 

 

(Ik schreef een gedicht, en verwijderde het weer – behalve dit: nummer drie. Het was bijna perfect voor mezelf en ik kon het niet over mijn hart krijgen om het weg te doen en –

kunnen wij de toekomst misschien delen, meneer? Je zit toch al te zeer in mijn heden verweven).

Eenzijde liefdesverklaring

Vandaag verloor ik mijn hart toen ik mijn kluisje dichtmaakte.

(Waarom alweer aan jou?)

lieve D (deel 2) –

je was dan wel niet zo mooi
op de foto in de schoolgangen,

ik smolt toch weer weg voor je voeten
toen ik jou en meer van je ooit zag.

                       – hoor je mijn hart niet voor je schreeuwen?

liefs, Cheyenne.

Eerste ontmoeting

Laten we samen onzichtbare regenbogen achterna rennen,

en de pot met goud eerlijk verdelen

(een beetje meer voor mij dan voor jou).

-

Laten we huppelend door weilanden rennen,

snel, zodat we niet verdrinken in de groene zee

(als ik bij jou ben, verlies ik mijn zwemvaardigheid).

-

Kom, ik wil tikkertje spelen met de wolken,

en als we buitenadem zijn kunnen we slapen in hemel nummer 7

(is het daar roze?).

-

En ik zal eten maken van vuurrode appels

die ik opwarm door ons geluk

(want we hebben zoveel dat we het willen delen).

-

                                                     - “Hallo, vreemdeling. Droom jij ook?”

Gebrokkelde hoop

“Ik hou je bij elkaar als je uitelkaar dreigt te vallen”

                – “Maar ik wil geen mozaïek zijn, lief”

lieve D –

toen ik je op de foto
in de schoolgangen zag,
viel me iets op:
je bent niet zo mooi
zoals mijn hart
              fluistert.

liefs, Cheyenne.

horizons vol oceanen en zonnestralen met een mozaïek

‘Waar ga je naartoe?’
 
      ‘Ver weg – naar een plaats waar
      oranje wolken de puzzelstukjes van
      mijn leven oprapen’

‘Neem me mee, als je wil…’

      ’Nee, want er is geen plaats meer in
      mijn koffer vol herinneringen’

‘Oh…’

      ’Ik stuur je een kaartje en dan stop ik een
      heel klein stukje
      van mijn nieuw gevonden geluk in de envelop
      - want jij verdient een kruimeltje van mij’

‘Mijn adres is ergens tussen de
regendruppels en de goot,
want daar drijf ik tussendoor’

      ‘Dan ben je toch nog bij me. Ik weet zeker
      dat het ook regent waar ik naartoe ga,
      en als dat niet zo is, regent het nog altijd
      in mijn hart,

      waar jij bent.’

there are pieces of you everywhere

i know that you are falling apart,

and that you don’t have anyone to hold you

(or so you think).

 

but when you look at your left, you see me

and i will always be there

(it’s not my fault you’ll never look at your left)

 

                         – i am really good with puzzles.

wensen

ik wens alle tijd van de wereld, dromen die uitkomen, stevige paraplu’s onder mijn ogen en nachten die alleen maar uit slaap bestaan.

 

ik wens voor alle leuke herinneringen die nog moeten komen en het niet vergeten van de herinneringen die ik al heb (of nooit ga krijgen).

 

ik wens regenbogen, wensen en liefde.

 

ik wens gezondheid, geluk en alles wat men wilt bereiken.

 

 

maar het meest wens ik jou.

 

want jij breekt mijn dag in stukjes, maar plakt diezelfde dag ook weer direct.

sometimes i just need you.

sometimes your feel good words are not enough.

sometimes the rain is too heavy to push away,

even for you.

sometimes i only want a hug and silence.

 

sometimes i just want you,

and then i remember that dreams don’t exist.

 

because you are the one who gives me the rainy days

and the moments where i want to be invisible.

 

and we both know you are the only one to solve everything.

 

please, erase this nothing i am and

change me into the flower i know i can be.

 

(i just need a little bit of water…)